Zie ook de website van de SBO.

17-04-2010

Almelo 2 – ENO 1   4-4

Voor aanvang van deze wedstrijd wisten we dat er niets meer op het spel stond. Zowel de kampioen (WSG 1), als de degradant (HSC Stork 1) waren al bekend en dat betekende dat we “vrij-uit” konden spelen tegen ENO uit Nijverdal. Bert-Steffen had zich afgemeld en als invaller speelde Rik Veldhuis met ons mee.

We speelden deze keer alleen in de speelzaal, aangezien Almelo 1 hun laatste (gezamenlijke) eindronde in Deventer speelde. Al vrij snel in de wedstrijd vielen de eerste beslissingen; na een uur spelen waren de eerste twee remises een feit. Zowel Ulbe als Rik deelden het punt met hun tegenstander, zodat een 1-1 tussenstand werd genoteerd.

Even later hadden een enorme meevaller. Etien, die een kwaliteit achterstond, kreeg pardoes de kans om een toren te winnen van zijn tegenstander. Hiermee was ook de partij beslist: 2-1.

Rond drie uur was het niet geheel duidelijk hoe de wedstrijd zou eindigen. Goswin had het moeilijke op bord 1, zelf stond ik gelijk en aan bord 3 stond Manfred ook erg gedrongen. Thijs kreeg een gevaarlijk-uitziende aanval over zich heen en eigenlijk stond alleen Klaas iets beter.

Tien minuten moest Goswin opgeven, zodat de stand weer gelijk was: 2-2. Thijs kwam echter met een verrassende, maar zeer effectieve verdedigingszet: 0-0!! Zowel koning als toren deden gelijktijdig hun verdedigende werk en de witte aanval leek plots ongevaarlijk. Dat bleek ook enige tijd later, toen Thijs de fecilitaties in ontvangst kon nemen; we stonden weer voor met 3-2.

Bord 3: Manfred achter zijn geliefde, zwarte, stukken

Manfred wist het echter niet “droog” te houden en moest capitul(i)eren: 3-3. Met nog twee partijen te gaan, zag het er voor ons hoopvol uit. Klaas stond goed en bij mij was een gelijkwaardige stelling ontstaan. Helaas kwam de tegenstander van Klaas met een “eeuwig-schaak-combinatie” op de proppen en dat betekende dat hier ook de vrede werd getekend. Op dat moment stelde mijn tegenstander voor om dat voorbeeld dan maar te volgen en hiermee stemde ik in.

Door dit gelijke spel hebben wij in totaal 8 matchpunten verzameld; een gedeelde vijfde plaats. Manfred en Etien behaalden allebei 5 punten voor het team; Manfred had hier acht partijen voor nodig en Etien negen.

Volgens jaar heeft Almelo dus weer een team in de promotieklasse!

Wouter Brey

Het had net zo goed andersom kunnen zijn.

WSG 1-Almelo 2 

In de aanloop naar de wedstrijd van zaterdag 27 maart 2010 vond ik weinig reden tot vrolijkheid. Wouter Brey kon niet meedoen. Daar valt nog mee te leven, maar hij had mij als plaatsvervangend teamcaptain aangewezen. Toen collega Henk Zomer had bedankt voor de eer om in te vallen, belde Bennie Steffens met de mededeling dat Manfred Lukas, de speler met de hoogste rating, in het eerste team moest invallen. Op woensdag 24 maart ten slotte mailde Klaas de Jong dat hij bij nader inzien toch niet mee kon doen.

Neem van mij aan dat het voor een nieuweling in de SV Almelo niet meevalt drie invallers te vinden voor een uitwedstrijd tegen Winterswijk op zaterdagmiddag. En je hoort allerlei redenen om niet mee te doen: ‘Ik speel nooit op zaterdag’, ‘Mijn zoon is op zondag jarig’, ‘Ik moet in de tuin aan de slag’, ‘Ik word die dag misschien opa’, ‘Winterswijk is me veel te ver’, ‘De dochter van de werkster van mijn buurvrouw moet die dag afzwemmen’ en nog zo wat. Uiteindelijk lukte het toch om drie echte schakers te vinden: George Henneberke, Wijnand Zoutendijk en Boudewijn van Riemsdijk. De laatste meldde zich zelfs spontaan aan.

Bij aanvang van de wedstrijd op zaterdag 27 maart om 13.00 uur waren we met z’n vieren present in Winterswijk: de drie invallers en ik. De andere helft van het team was nog onderweg. Tegen 13.20 uur zaten er acht spelers uit Almelo achter het bord. WSG was nog ongeslagen in de promotieklasse en dat was gezien de rating van de spelers geen wonder. Hier zijn de opstellingen en ratings.

1. Zdravko Duvniak, 2117      0.5-0.5  Ulbe van Houten, 1833
2. Marcel Krosenbrink, 1952           1-0       Bert-Steffen Visser, 1821
3. Henri Abbink, 2034            1-0       Etien Alssema, 1789
4. Herby Aalbers, 1918              0-1       Goswin Zeeman, 1715
5. Henrik Lösing, 2041              1-0       Thijs Engberink, 1682
6. Gerard Harbers, 1862                   1-0       George Henneberke, 1606
7. Bert te Sligte, 1878                    1-0       Wijnand Zoutendijk, 1539
8. Paul Reesink, 1593                            1-0       Boudewijn van Riemsdijk, 1403

Dus, slechts één Winterwijker met een lagere rating dan onze hoogst geklasseerde, aan vrijwel alle borden minstens 200 ratingpunten verschil in ons nadeel. En toch: het had net zo goed andersom kunnen zijn.

Hoewel, aan de onderste twee borden was het pleit snel beslecht. Wijnand legde om 14.10 uur zijn koning om, nadat hij was blootgesteld aan een dubbele aanval. Tien minuten later gaf Boudewijn, die al heel snel in de partij een kwaliteit had moeten inleveren, zich gewonnen.

Maar aan de andere borden was het spannend. George kwam met zwart goed uit de ruilvariant van het Spaans; zijn vele duizenden partijen met zwart tegen Fritz 11 leken zich nu uit te gaan betalen. Van enig ratingverschil was niets te merken, totdat George een paardvork over het hoofd zag. Een klein foutje kostte hem dus de partij.

Bij Thijs ging de strijd ook lang gelijk op, totdat ook hij een kleine fout maakte. Alweer een geflatteerde nul, waar er ook best een halfje had ingezeten.

De partij van Goswin ging mij ver boven de pet. Ik had vijf zetten voor het einde niet durven zeggen wie er beter stond. Toen ik weer keek had Goswin de betere pionnenstructuur en weer een zet later won hij een volle toren door een zelfde paardvorkje als dat waardoor George ten onder was gegaan. Een knap punt voor Goswin tegen een sterke tegenstander.

Etien kreeg een Caro-Kann voor de kiezen en moest stukverlies incasseren. Hij speelde tegen beter weten in nog lang door, maar zijn tegenstander speelde het netjes uit.

Aan bord 2 speelde Bert-Steffen Frans. Zijn tegenstander offerde twee pionnen:

1. e4  e6 2. d4 d5 3. e5 c5 4. c3 Pc6 5. Pf3 Db6 6. Ld3 cxd4 7. cxd4 Pxd4 8. Pxd4 Dxd4 9. 0-0 Dxe5. Uiteindelijk kon Bert-Steffen de voortdurende druk op zijn stelling niet aan en moest hij zich gewonnen geven. Na afloop vertelde zijn tegenstander dat zij 16 jaar geleden ook al tegen elkaar hadden gespeeld en dat toen dezelfde opening op het bord was gekomen. Toen had Bert-Steffen het beter gedaan. De heren gingen uiteen met de afscheidszin: ‘Tot over 16 jaar’.

Dan mijn eigen partij. Mijn tegenstander speelde Frans en ik kwam slecht uit de opening. Het ging zo.

Houten,Ulbe van (1833) - Duvnjak,Zdravko (2117)

SBO promotieklasse Winterswijk, 27.03.2010

 1.e4 e6 2.d4 d5 3.e5 c5 4.c3 Pc6 5.Pf3 Db6 6.Le2 Ph6 7.b3 Pf5 8.Lb2 cxd4 9.cxd4 Lb4+ 10.Kf1 Le7 11.g4 Ph4 12.Pbd2 Pg6 13.a3 Pf4 14.b4 h5 15.gxh5 Txh5 16.Tg1 Kf8 17.Pb3 a5 18.b5 a4 19.Pc5 Pxe2 20.Dxe2 Pb8 21.Lc3 Pd7 22.Pd3 Dxb5 23.Kg2 Pb6 24.Kh1 Ld7 25.Pd2 Th4 26.Df3 Tc8 27.Lb4 Lxb4 28.Pxb4 Th6 29.Tg4 Pc4 30.Pxc4 Dxc4 31.Tag1 Dc3 een blunder die mat in vier mogelijk maakt; zie diagram

XABCDEFGHY
8-+r+-mk-+(
7+p+l+pzp-'
6-+-+p+-tr&
5+-+pzP-+-%
4psN-zP-+R+$
3zP-wq-+Q+-#
2-+-+-zP-zP"
1+-+-+-tRK!
xabcdefghy

32.Pd3 maar ik zie het niet, hoewel het heel eenvoudig is: [32.Dxf7+ Kxf7 33.Txg7+ Ke8 34.Tg8+ Ke7 35.T1g7# Het zal wel komen doordat ik nog maar weinig tijd over had: bij zet 30 nog een kleine 9 minuten, hier nog een minuut of vier. En ik was doordrongen van het feit dat ik beroerd stond. Mijn hoop was gevestigd op het eeuwig schaak dat in de partij ontstond.] 32...Th7 33.Txg7 Txg7 34.Txg7 Kxg7 35.Df6+ Kg8 36.Dg5+ Kf8 37.Dh6+ en remise door eeuwig schaak ½–½

Als het mat in vier er niet in had gezeten, was ik dik tevreden geweest met remise tegen deze sterke tegenstander. Nu blijft er toch teleurstelling hangen. Het is het lot van elke schaker: ‘Was ik maar een sterkere speler’.

Al met al een ruime nederlaag: 6 ½ - 1 ½. WSG 1 is zeker de terechte kampioen. Maar als ik nu een simpel mat in vier kon zien, als Wijnand, Boudewijn, George, Thijs en Etien geen materiaal hadden weggegeven en als Bert-Steffen zijn partij van 16 jaar geleden had onthouden, dan had het net zo goed 6 ½ - 1 ½ in ons voordeel kunnen zijn. Kortom: het had net zo goed andersom kunnen zijn.

Ulbe van Houten

06-03-2010

Almelo 2 – WSG 2   5-3

Na het goede resultaat in onze vorige wedstrijd tegen ESGOO 3, hebben we tegen WSG 2 een grote stap gezet naar klassebehoud. Op alle borden is gestreden tot het einde, waarbij geen enkele remise werd genoteerd. Vijf overwinningen aan onze zijde, tegenover drie verliespartijen.

De wedstrijd begon iets na enen. Nadat captain Bennie Steffens van Almelo 1 de spelers op hun plek had gewezen, konden ook wij beginnen aan wederom een belangrijke match. In de promotieklasse zijn dit seizoen twee teams die strijden om het kampioenschap: WSG 1 en Hardenberg 2. Zij steken met kop en schouders boven de rest uit, terwijl de overige teams nog geen van allen “veilig zijn”. Voorafgaand aan deze wedstrijd hadden wij 5 matchpunten verzameld; evenveel als WSG 2.

Vanaf het begin van de wedstrijd had ik het gevoel dat wij zeker niet minder stonden op de borden. Met name Ulbe had al in de opening (ruimte)voordeel bereikt. Zijn tegenstander moest steeds rekening houden met dreigend dame-verlies en een matdreiging. Het was een zeer lastige stelling die dan ook van beide spelers de nodige bedenktijd kostte.

Op de bovenste drie borden was het evenwicht nog niet verbroken. Etien stond een pion voor, maar had iets minder ruimte. Goswin en Thijs stonden nog gelijk en Klaas leek in mijn ogen licht voordeel te hebben door op koningsaanval te kunnen spelen.

Rond de klok van vier uur was Klaas dan ook de eerste die een vol punt scoorde. Zijn koningsaanval had de beslissing gebracht. Een half uurtje later kwamen we op een 2-0 voorsprong, doordat ook Etien had gewonnen. Enige tijd later kwamen we zelfs op een 3-0 voorsprong; de drukstelling van Ulbe was zijn tegenstander te veel geworden en deze moest capituleren.

Vlak voor de tijdcontrole werd de wedstrijd beslist. Zelf dacht ik het belangrijke vierde punt te scoren, maar door een zeer ondoordachte zet (m.a.w. een vette blunder!) verloor ik op slag. Gelukkig hoorde ik vrijwel gelijktijdig dat Goswin had gewonnen, dus de teamoverwinning kwam door mijn optreden gelukkig niet in gevaar. Manfred stond namelijk gewonnen en Bert-Steffen ook, ware het niet dat bij hem dezelfde vorm van “schaakblindheid” optrad als bij mij.

Manfred hield het hoofd koel en behaalde het zo belangrijke vijfde puntje en daarmee de 2 matchpunten. Door deze overwinning staan we nu op een gedeeld vierde plaats met 7 matchpunten. De onderste plaats heeft 3 matchpunten, dus met nog twee ronden te gaan is er nog niets beslist.

De volgende wedstrijd is op zaterdag 27 maart a.s. uit tegen WSG 1 uit Winterswijk.

Wouter Brey

06-02-2010

ESGOO 3 – Almelo 2   2½-5½

Eindelijk een wedstrijd waarin het “van een leien dakje” liep. Na drie uur spelen hadden we al 4 bordpunten, met nog drie borden die aan het spelen waren. En ook hier werd nog 1½ punt gescoord, zodat uiteindelijk een 5½-2½ overwinning werd behaald. Zeer kostbare match-punten in de strijd tegen de onderste plaatsen in de SBO-promotieklasse.

Op papier zouden we het moeilijk krijgen; op vrijwel alle borden had onze tegenstander een ratingoverwicht. Maar ja, dat zegt lang niet alles! Thijs was als eerste klaar met een nuttige remise. Op dat moment stonden we namelijk al aardig op enkele borden. Iets voor 4 uur begonnen de punten binnen te stromen. Bert Steffen was vanuit de opening 2 pionnen voor gekomen en speelde het eindspel keurig uit. Ondanks de lopers van ongelijke kleur, wist hij één van zijn pionnen te laten promoveren en mocht zelf zijn tegenstander mat zetten. Ook Manfred speelde een prima partij. In het middenspel won hij, door een kleine combinatie, pardoes een stuk en daarmee de partij. Jos had even daarvoor ook al gewonnen en Etien had remise gespeeld, zodat we al 4 bordpunten hadden. Nog slechts een halfje was voldoende voor de overwinning!

Een prima moment dus voor mij om een remise-aanbod te doen. De stelling was hier ook uiterst geschikt voor, maar mijn tegenstander moest natuurlijk even overleggen of doorspelen nog zin had. Aangezien Klaas ook gewonnen stond, gaven onze tegenstanders zich gewonnen en werd mijn remise-aanbod geaccepteerd. De teamwinst was binnen!

Even later wist ook Klaas het volle punt te scoren. Jammergenoeg kreeg Goswin het steeds moeilijker en moest uiteindelijk opgeven. Al met al een prima overwinning en de 2 matchpunten kunnen we goed gebruiken.

De volgende wedstrijd is op zaterdag 6 maart a.s. thuis tegen WSG 2 uit Winterswijk.

Wouter Brey

09-01-2010

Almelo 2 – HEC 1   4-4

De eerste wedstrijd van het nieuwe jaar stond gepland op zaterdag 9 januari. Tegenstander was het eerste team van de Haaksbergen – Eibergen Combinatie (HEC). Dit team had, net als wij, uit de eerste vier ronden twee matchpunten weten te behalen. Wederom een belangrijke partij dus; voor beide teams!

De aanloop naar deze wedstrijd stond in het teken van de winterse omstandigheden. De voorspellingen voor dit speelweekend waren nogal onheilspellend en hier en daar was ook al een “weeralarm” afgegeven. Zelf hield ik teletekstpagina 703 e.v. ook nauwlettend in de gaten, omdat het meespelen van Manfred afhankelijk was van het weer. Gelukkig kreeg ik die ochtend geen afmeldingen en vertrok ik tegen kwart over twaalf richting Almelo.

Foto 1: Winterse taferelen aan de Dollegoorvijver

Even na enen werden de klokken ingedrukt en kon de match beginnen. HEC, was door onverwachte omstandigheden, met slechts zeven spelers komen opdagen. Prettig dat we hierdoor met 1-0 voorkwamen, minder prettig voor Manfred die zijn reis vanuit Munster nu tevergeefs had gemaakt.

Na een uur spelen was het tijd voor het eerste “rondje langs de velden”. B.S. leek aardig te staan; als witspeler kon hij een paard op d6 plaatsen. Zelf stond ik gelijk en Ulbe leek een gevaarlijke aanval in te zetten. Zijn tegenstander had een verzwakte koningsstelling met een dubbelpion op de h-lijn, zonder (pion)bescherming op de g- en f-lijn.

Op bord 5 moest Goswin het tegen de hoogst-gerate tegenstander opnemen. Hier stond alles nog op het bord. Ook bij Etien was het evenwicht nog niet verbroken en Thijs stond met zijn koning nog in het centrum en dat is altijd oppassen. Aan bord 8 tenslotte, had Klaas een gelijke stelling. Het was dus nog geheel onduidelijk hoe deze strijd zich verder zou ontwikkelen.

Rond half vier kwam er meer duidelijkheid op een aantal borden. B.S. op bord twee stond in tijd achter en had zelf nog niet gerocheerd. Daar tegenover stond dat veld d6 nog steeds in zijn handen was. Zelf stond ik nogal gedrukt met een loper die (nog) niet mee deed aan het spel. Ulbe stond inmiddels een pion voor en leek een kwaliteit te gaan winnen. Goswin stond erg bedenkelijk en had nog maar 12 minuten voor zijn resterende zetten en dit waren er nog (te) veel. Etien was in een D + T eindspel beland dat er remise-achtig uitzag. Thijs stond een pion voor, maar had nog steeds niet gerocheerd en daar speelde zijn tegenstander op. De stelling van Klaas was nog steeds in evenwicht.

Bord 4: Thijs Aalbers – Ulbe van Houten

Na remises van B.S., Klaas en Etien en een nederlaag van Goswin, was de stand weer gelijk: 2½-2½. Vlak voor de tijdnoodfase viel de volgende beslissing. Mijn stelling was rijp voor de genadeklap, maar mijn tegenstander aarzelde te lang en plotseling kon ik het initiatief overnemen. Na een schaakje en een beslissende dreiging gaf mijn tegenstander dan ook op, zodat we weer voor stonden. Thijs en Ulbe waren nog bezig, maar het leek dat we de voorsprong niet konden behouden. Dat bleek een tijdje later ook; de partij van Thijs werd remise en Ulbe kon de druk van twee verbonden vrijpionnen niet weerstaan. Een 4-4 uiteindelijk op het scorebord. Beide teams dus (slechts) één matchpunt. De komende ronden zullen uitwijzen of dit voldoende was.

Wouter Brey