In de tweede ronde van de SBO-promotieklasse, stond op zaterdag 31 oktober de wedstrijd tegen Borne op het programma. Het betrof onze eerste thuiswedstrijd en het was gelijk een belangrijke, omdat onze eerste (uit)wedstrijd tegen HSC/ Stork nogal ongelukkig verloren was gegaan.

We speelden met twee invaller, te weten Rik Veldhuis en Jos Hobert. Zij speelden in de plaats van vaste krachten Ulbe van Houten en Klaas de Jong die verhinderd waren. Ook Borne bleek met één invaller te spelen; op papier beloofde het een spannend duel te worden. Wij hadden vorig seizoen gewonnen van Borne, maar ik wist dat zij enkele versterkingen hadden ten opzichte van vorig jaar. Bij Borne speelden een aantal bekende gezichten; oud-Almeloërs Lex Griffioen en Han Kuik en huidig lid Nico Hilderink.

Iets na enen werden de klokken ingedrukt. Ook Almelo 1 speelde in de zaal tegen het Groningse Staunton, waar ze nog een appeltje mee te schillen hadden. Het was immers Staunton dat Almelo vorig seizoen van het kampioenschap afhield door hen te verslaan in de laatste ronde.

Na een uurtje spelen maakte ik mijn eerste “rondje langs de velden”, maar dit leverde nog niet veel informatie op. Bij Bert-Steffen (die tegen “De muur” speelde) en Goswin stonden zelfs alle stukken nog op het bord. Alleen Etien leek al duidelijk voordeel te hebben, doordat hij in de opening een kwaliteit voor was komen te staan. En ook bij de stelling van Jos zag ik de eerste contouren van een koningsaanval; dit bood dus ook perspectief.


Ruim een uur later was het wedstrijdbeeld zelfs nog iets positiever geworden, doordat Goswin 2 pionnen voor stond in de overgang van middenspel naar eindspel. En ook de stelling van Thijs beoordeelde ik als kansrijk; in een eindspel van zware stukken had hij een paard voor 3 pionnen. En ook de koningsaanval van Jos was gevorderd; zijn (witte) dame stond inmiddels dreigend op h6.

Om 15:45 uur was het eerste punt binnen. Zoals verwacht, had Etien zijn voordeel weten uit te bouwen tot winst en scoorde de 1-0. Op datzelfde moment nam BS het remise-voorstel van Lex aan, zodat er een 1½-½ voorsprong op het scorebord stond.


Helaas duurde onze voorsprong niet lang, doordat ik zelf in lastige stelling een stuk weggaf en daarmee de partij. Manfred had remise gespeeld, zodat de stand daarmee op 2-2 kwam. Gelukkig stonden Goswin en Thijs nog steeds erg goed, Jos had een flinke tijdvoorsprong opgebouwd en bij Rik was niet veel aan de hand.

Groot was mijn schrik dan ook toen rond 16:15 uur plotseling Rik een kreet sloeg en zijn tegenstander feliciteerde. Hij dacht een loper te verliezen, maar deze loper bleek onkwetsbaar te zijn op straffe van “mat achter de paaltjes”. Door dit onbedoelde “cadeautje” voor Borne, keken wij ineens tegen een 2½-3½ achterstand aan.


Ondanks dit zag het er nog goed uit op de resterende borden. Onze inschatting was dat Jos zou winnen, net als Thijs. Goswin zou hiermee genoeg hebben aan een remise, dat gezien de stelling ook het maximaal haalbare resultaat zou zijn. Daarmee lag alle druk op de schouders van Jos en Thijs. Gelukkig bleven zij uiterst koel en voerden beiden hun kansrijke stellingen tot winst; hulde! Hiermee werd een nipte, maar o zo belangrijke, 4½-3½ overwinning behaald.


De volgende wedstrijd is een uitwedstrijd tegen Hardenberg 2 op zaterdag 21 november a.s..

Wouter Brey